Wat een API-key is, hoe hij verschilt van een wachtwoord of OAuth-token, waar u hem bewaart, hoe u hem beperkt en roteert, en wat u doet op het moment dat er een uitlekt.
Een API-key is een lange geheime tekenreeks die een programma met elk verzoek meestuurt om te bewijzen welk account een dienst aanroept, zoals een betaal-, kaart- of e-mailprovider. Behandel de meeste keys als een wachtwoord: bewaar ze op een server, nooit in websitecode, beperk wat ze kunnen en vervang ze als ze zijn uitgelekt.
API-key, OAuth-token en wachtwoord vergeleken
Hebt u een website of webwinkel, dan komt u API-keys tegen telkens als u een dienst koppelt: betalingen, kaarten, e-mail, een formuliertool of een AI-agent. De meeste zijn geheim, een paar zijn bedoeld om openbaar te zijn, en juist door die te verwarren ontstaan hoge rekeningen en datalekken. Plak een key in de inspector hieronder om te zien op welk soort hij lijkt; die draait volledig in uw browser en verstuurt nergens iets naartoe.
Het zijn allebei geheimen, maar een wachtwoord is voor een persoon die inlogt, terwijl een API-key voor software is die een dienst aanroept. Keys zijn lang en willekeurig, meestal beperkt tot bepaalde acties, en kunnen worden vervangen zonder dat iemands login verandert.
Alleen als de provider zegt dat dat type key veilig openbaar kan zijn. De publishable keys van Stripe die met pk_ beginnen, zijn bedoeld voor front-endcode; de secret en restricted keys niet. Alles in de browser kan door elke bezoeker worden gelezen.
In een secrets-kluis of in de instellingen voor omgevingsvariabelen van uw host. Stripe en Google zeggen allebei dat u keys niet in broncode moet zetten of in coderepository's moet committen.
Trek hem meteen in of roteer hem in het dashboard van de provider, en zet de nieuwe key in uw serverinstellingen. Het advies van GitHub over gedetecteerde secrets is de getroffen inloggegevens direct te roteren; alleen de geschiedenis opschonen maakt een actieve key niet veilig.
Gebruik een API-key als uw eigen server met een dienst op uw eigen account praat. Gebruik OAuth als uw app namens andere mensen op hun accounts moet handelen, omdat ieder van hen dan zelf toegang verleent en kan intrekken.
De key staat in een omgevingsvariabele op de server. De browser roept uw eigen endpoint aan, dat de key toevoegt en de provider aanroept.
Alleen plaatsaanduidingen. Voeg .env toe aan .gitignore zodat het nooit in uw repository terechtkomt.
Een kleine serverroute. Het secret wordt op de server gelezen en nooit naar de browser gestuurd.
Plak een key of alleen de eerste paar tekens. De controle draait alleen in uw browser; gebruik toch liever een testkey of een dummywaarde dan een live secret.
Te inspecteren key
Stripe publishable key
Stripe secret key
Stripe restricted key
Notion-token
Webhook-ondertekeningssecret (voorvoegsel whsec_)
Geen bekend voorvoegsel. Behandel hem als geheim, tenzij de provider iets anders zegt.
Bedoeld voor front-endcode, volgens de provider.
Geheim: bewaar hem op een server, nooit in een webpagina.
Key voor test- of sandboxmodus.
Key voor live-modus: echt geld of echte gegevens.
Lengte: {n} tekens
Geschatte willekeurigheid als hij willekeurig is gegenereerd: {n} bits
Lijkt kort voor een secret. Ongeveer {n} bits of meer is een verstandig ruw doel.
Plak iets om te inspecteren.
Gratis beginnen · Geen creditcard nodig