Klasy w TypeScript: kto ma dostęp do każdego członka

Klasy w TypeScript

Klasy w TypeScript: modyfikatory, readonly, abstract, implements | We.Inc

Pola, konstruktory, parameter properties, public, protected, private i #private, readonly, abstract i implements. Sprawdź w macierzy na żywo, kto ma dostęp do każdego członka klasy.

Klasa w TypeScript to klasa JavaScript z typowanymi polami i regułami dostępu. Członkowie public są dostępni wszędzie, protected wewnątrz klasy i jej podklas, a private tylko wewnątrz klasy. Te trzy kontrole istnieją wyłącznie w czasie kompilacji. Pole #name jest prywatne także w uruchomionym JavaScripcie, a readonly blokuje zapis po zakończeniu konstruktora.

Słowa kluczowe klas i ich działanie

Słowo kluczowe
Działanie
Kiedy sprawdzane

Dostępny z dowolnego miejsca (domyślnie)
W czasie kompilacji

Tylko klasa i podklasy
W czasie kompilacji

Tylko klasa deklarująca
W czasie kompilacji

Tylko klasa deklarująca, wymuszane przez JavaScript
W czasie kompilacji i działania

Przypisanie tylko w deklaracji lub konstruktorze
W czasie kompilacji

Brak instancji; podklasy muszą uzupełnić członków
W czasie kompilacji

Sprawdza, czy klasa pasuje do interfejsu
W czasie kompilacji

Oznacza metodę, która zastępuje metodę bazową
W czasie kompilacji

Wybierz modyfikator, a macierz pokaże pięć sposobów, w jakie kod może sięgnąć do tego członka, wraz z wynikiem tsc dla każdego z nich. Wiersz z nawiasami kwadratowymi najbardziej zaskakuje: modyfikatory sprawdzane w czasie kompilacji można obejść kluczem tekstowym, a pola z # nie.

Wybierz modyfikator: public, protected, private, #private lub readonly.
Przeczytaj macierz: każdy wiersz to miejsce użycia członka z wynikiem Kompiluje się albo błędem tsc.
Spójrz na klasę na górze, aby zobaczyć dokładne testowane deklaracje.
Skopiuj klasę, aby wypróbować kolejne przypadki we własnym edytorze.

Używaj pól z # dla wszystkiego, co musi pozostać ukryte przed innym kodem w czasie działania, na przykład tokenu przechowywanego przez obiekt klienta.
Włącz noImplicitOverride, aby zmiana nazwy metody bazowej psuła każdą metodę podklasy, która po cichu przestała ją nadpisywać.
Nie wyłączaj strictPropertyInitialization. Jeśli pole ustawia framework po utworzeniu obiektu, oznacz je jako name!: string zamiast wyłączać tę kontrolę.
Gdy nie ma zachowania ani prywatnego stanu, sięgnij po zwykły obiekt z interfejsem zamiast klasy; to mniej kodu i czysta serializacja.

Najczęściej zadawane pytania

Czym różni się private od #private?

private to kontrola TypeScriptu. Znika z wyniku kompilacji, a obj["secret"] nadal się kompiluje i odczytuje wartość. Pole #secret to prywatne pole JavaScriptu: żaden klucz tekstowy do niego nie sięga, a kod spoza klasy nie odczyta go w czasie działania.

Czym są parameter properties?

To skrót, który deklaruje i przypisuje pole z parametru konstruktora. Zapis constructor(private readonly id: string) {} tworzy prywatne pole id tylko do odczytu bez potrzeby pisania ciała. Prefiksem może być public, protected, private lub readonly.

Czy implements zmienia typy wewnątrz mojej klasy?

Nie. implements sprawdza tylko, czy gotowa klasa pasuje do interfejsu. Parametry metod nadal potrzebują własnych adnotacji; pominięcie jednej w trybie strict daje błąd niejawnego any, choć interfejs już podaje jej typ.

Dlaczego TypeScript twierdzi, że właściwość nie ma inicjalizatora?

strictPropertyInitialization, włączane przez strict, wymaga, aby każde zadeklarowane pole było ustawione w deklaracji lub konstruktorze. Nadaj mu wartość, zrób je opcjonalnym albo dodaj ! po nazwie, jeśli ustawia je coś innego przed użyciem.

Kiedy użyć klasy abstrakcyjnej zamiast interfejsu?

Użyj klasy abstrakcyjnej, gdy podklasy mają współdzielić prawdziwy kod, na przykład metodę wywołującą abstrakcyjny hook. Interfejs nie zawiera kodu, a klasa może implementować kilka interfejsów, więc nadaje się do opisywania kształtów.

Pola, konstruktory i parameter properties

Deklaracja pola, taka jak count = 0 lub name: string, mówi kompilatorowi, co przechowuje instancja. W trybie strict każde pole potrzebuje wartości do końca konstruktora, co wyłapuje klasyczny błąd pola, które przy pierwszym użyciu ma wartość undefined.
Parameter properties łączą deklarację i przypisanie w jedną linię. Przydają się w serwisach, które otrzymują zależności przez konstruktor, choć niektóre zespoły ich unikają, bo generują prawdziwy kod przypisania, a nie czystą składnię typów.

Prywatność w czasie kompilacji a prywatność w czasie działania

public, protected i private są usuwane, gdy TypeScript generuje JavaScript. Powstrzymują członków zespołu przed niewłaściwym użyciem członka w typowanym kodzie, ale wszystko, co uruchamia wynik, w tym sesja konsoli, nadal może odczytać właściwość.
Prywatne pola JavaScriptu z prefiksem # są częścią języka. Silnik odmawia dostępu spoza ciała klasy, nie pojawiają się w Object.keys i podklasy też ich nie widzą.

Klasy i interfejsy działają razem

Interfejs opisuje kształt; klasa tworzy obiekty, które go mają. Klasa może implementować kilka interfejsów, a każdy obiekt z właściwymi członkami spełnia interfejs niezależnie od tego, czy brała w tym udział klasa, bo TypeScript porównuje kształty, a nie nazwy.
Przewodnik po interfejsach na tej stronie omawia deklarowanie i rozszerzanie tych kształtów. Ta strona dotyczy strony klas: tworzenia, dostępu i dziedziczenia.

Wzorce klas w praktyce

Parameter properties i pole z #

Konstruktor deklaruje dwa pola na liście parametrów. Pamięć podręczna to pole z #, więc nic spoza klasy nie może jej odczytać ani wyczyścić.

Abstrakcyjna klasa bazowa z override

describe to współdzielony kod; area to hook, który musi dostarczyć każdy kształt. Przy włączonym noImplicitOverride słowo override jest wymagane przy area w Circle.

implements sprawdza, nie wnioskuje

Interfejs pilnuje, aby klasa miała send o właściwym kształcie, ale parametr nadal potrzebuje własnej adnotacji typu.

Bez ograniczeń. Pominięcie modyfikatora oznacza to samo.

W metodach samej klasy Account

W metodzie klasy Savings

Na zewnątrz, przez kropkę

Na zewnątrz, przez klucz tekstowy